domingo, 19 de enero de 2014

CIENCIA GALEGA


Recreación do Humsat da Universidade de Vigo orbitando no espazo.
A NASA felicita o 2014 facendo resumo do ano 2013. Este foi un ano moi especial para a axencia espacial dos EUA. Á competencia da ESA, súmanse novos actores no espazo, como China, que ven de poñer astronautas en órbita e enviar unha sonda á Lúa. Ó tempo, xurden competidores privados, como SpaceX, que coa súa cápsula “Dragón” foi quen de acoplarse á Estación Espacial Internacional.
http://www.gciencia.com/ciencia/os-fitos-da-ciencia-galega-en-2013/

O “Curiosity” segue a atopar indicios de que Marte poido acoller vida. Ó planeta roxo viaxou tamén a sonda Maven. E comezan plans para ver de “capturar” un asteroide.
Así foi 2013 segundo a NASA, nun espectacular vídeo.
http://www.gciencia.com/video/a-nasa-felicita-2014-cos-fitos-do-2013/

miércoles, 11 de diciembre de 2013

El TESORO CÓSMICO

Stephen Hawking, físico teórico, cosmólogo y gran divulgador científico británico, es, sin duda, uno de los ciéntíficos más prestigiosos y conocidos del mundo. Ocupó la Cátedra Lucasiana de la Universidad de Cambridge, anteriormente ocupada por Isaak Newton, hasta su jubilación en el 2009. Revolucionó la física con su nueva teoría sobre el origen del Universo, su interés científico se centró en el campo de la relatividad general, en particular en la física de los agujeros negros. Como divulgador, ha publicado varios libros de gran éxito en todo el mundo, como Brevísima historia del tiempo, La teoría del todo o

 El tesoro cósmico, este último dedicado a los más pequeños y escrito en colaboración con su hija Lucy, escritora de profesión. En este libro, Lucy y Stephen Hawking acercan de forma divertida y amena la ciencia a lo más jóvenes.

Englert y Higgs reciben el Nobel en Estocolmo

Los dos físicos teóricos del bosón de Higgs comparten el máximo galardón científico.




Hace más de 40 años Brout, Englert y Higgs propusieron un mecanismo por el cual los bosones W y Z, a diferencia del fotón, adquirían masa. Ese mecanismo postulaba la existencia de un campo denominado campo de Higgs, que lleva asociada una partícula denominada bosón de Higgs. Hubo que esperar todo este tiempo para conseguir una máquina capaz de producir la energía necesaria para obtenerla y la tecnología adecuada para detectarla. A Robert Brout le faltó vivir un par de años más para ver la confirmación experimental de su teoría y recoger su parte del Nobel.